بدون عنوان
مادر بودن یعنی به تعداد ساعات عمر تو صبوری و به تعداد ساعات اینده نگرانی و دلواپسی
عزیز دلم چقدر دلم می خواد وقتی از گرفتاری های این دنیا دلگیرم خودم رو تو اغوش کوچیکت قایم کنم چقدر لذت بخشه وقتی در نهایت ناراحتی هستم تو میای با اون دست های کوچولوت پاهای منو بغل می گیری و نازم می کنی بهم می خندی و هی میگی ا...ا....انگار با تمام وجود غصه های منو حس می کنی اونوقت منم بغلت می کنم از ته دل میخندی و یه دفعه همه چیز پاک میشه غم و غصه ها میرن خونه شون!

مطالبی دیگر از این نی نی وبلاگی


بدون عنوان
